شکر نعمت، نعمتت افزون کند
اضافه شده در تاریخ: 11/6/2016 2:08:45 PM
Bookmark and Share              Balatarin

نوشته: علاءالدین حسن

برگردان: عبدالرحمن عزّام

خداوند متعال درین باره می فرماید: {فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَ لَا تَكْفُرُونِ} [البقرة: 152] 

(پس مرا ياد كنيد ]با طاعت و عبادت و دوري از معاصي، به دل و زبان و قلم و قدم، و سير در آفاق و انفس، جهت كشف عظمت و قدرت من] تا من نيز شما را ياد كنم [با اعطاء ثواب و گشايش ابواب سعادت و خيرات و ادامه پيروزي و قدرت و نعمت] و از من سپاس‏گزاري كنيد [و با گفتار و كردار، شكرگزار انعام و احسان من باشيد] و از من ناسپاسي مكنيد [و نعمت‏هاي مرا ناديده مگيريد]).

پیامبر گرامی اسلام - صلی الله علیه وسلم- می فرماید: »التحدُّث بنعمة الله شكر، وتركها كفر، ومن لا يشكر القليل لا يشكر الكثير، ومن لا يشكر الناس لا يشكر الله». [بيهقي] (ابراز نعمت خداوند سپاس از اوست و كنار نهادن آن ناسپاسي است. آنكه در برابر اندك شكر نگزارد، سپاس بسيار را نيز نمي گزارد و كسي كه سپاس مردم را نمي گزارد، سپاس خداي را هم نمي گزارد)

سپاس گزاری خداوند متعال تنها کلمات نیست که با زبان رد و بدل شود؛ اگر شکر و سپاسگزاری اینطور می بود، اکثر مردم سپاسمند خداوند متعال می بودند. برای همین است که خداوند متعال می فرماید:  {وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ} [سبأ:13]. (و [بدانيد كه] اندكي از بندگانم سپاس‏گزارند [و خداي را به هنگام خوشي و نعمت ياد مي آرند. پس كاري كنيد كه از زمره اين گروه گزيده شكرگزار باشيد])

سپاس‏گزاری؛ آنست که بنده با استفاده از نعمت خداوند مرتکب گناه نشود.

سپاس‏گزاری؛ آنست که بنده آنچنان که باید، از خدا بترسد؛ و این هم با اطاعت بدون معصیت و یادآوری بدون فراموشی و سپاس‏گزاری بدون ناسپاسی، به دست می آید.

شکری که سزاوار بستن پیمان با خداوند است اینکه نعمت های فراوانی که خداوند در دسترس ما گذاشته، در راهی به مصرف برسانیم که خشنودی او را به دست آورد نه اینکه موجب خشم و غضب باری تعالی شود.

هرگاه نعمت های الهی را سپاس‏گزاری نمودیم، زنجیره­ی بخشش و عطای خداوند از آسمان بر ما سرازیر خواهد شد.

این پندار ما نسبت به الله متعال است؛ و خداوند متعال گمان بنده­ی خویش را نسبت به خود، ناامید نمی کند. و چگونه این کار کند؟ در حالی که در حدیث قدسی می فرماید: »أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي«(صحيح البخاري) (من نزد گمان بنده خود، در حق خود، هستم)

از گنجینه های شکر: شکر عاملی گرایش دهنده در راه خداوند متعال است، طوری که اوتعالی می فرماید: {إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا } [الإنسان: 3]. (ما راه را بدو نموده ايم، چه او سپاسگزار باشد يا بسيار ناسپاس.)

پژوهشگران روانشناسی بر این نظر اند که: شکر دارای تاثیر عجیبی در علاج مشکلات است؛ زیرا توان انسان در رویارویی با مشکلات مرتبط به اندازه­ی شکر و سپاس‏گزاریش از الله متعال و مردم است. و بدون شکر، هیچگاه انسان نمی تواند به مسیر استقامت ثابت قدم باشد.

در واقع بنده­ی سپاس‏گزار کسی است که دارای توانمندی ای است که او را وا می دارد تا به انجام کارهای نیک تلاش کند؛ اما شخص ناسپاس، نعمت های خداوند را قدرمندی نمی کند؛ لذا رفته رفته به ضیاع منجر می شود.

از ابوهريره - رضي الله عنه - روايت است كه گفت: »شنيدم رسول خدا - صلى الله عليه وسلم - مي فرمودند: همانا خداوند اراده نمود تا سه نفر از بني اسرائيل - كه مبتلا به پيسي، كچلي و كوري شده بودند را- بيازمايد. پس فرشته اي را (در شكل و هيأت انسان) بسوي آنان فرستاد. ابتدا فرشته به نزد فرد مبتلا به پيسي آمده و گفت: چه چيزي را بيشتر از همه دوست داري؟ شخص پيس گفت: رنگ و پوستي زيبا و اين حالتم را كه مردم آن را ناپسند مي دانند و از من دوري مي گزينند، از بين برود.

پس فرشته او را مسح كرد و حالت كثافت و آلودگي او از بين رفت و رنگ و پوستي زيبا به او داده شد. فرشته به او گفت چه مالي را بيشتر دوست داري؟ شخص پيس گفت: شتر، پس شتري آبستن به او داده شد و فرشته گفت: خداوند براي تو در آن بركت بيندازد. فرشته به نزد شخص كچل آمد و برایش گفت: چه چيز را بيشتر از همه دوست داري؟ گفت: موي زيبا و اين حالتم را كه مردم آن را ناپسند مي دانند و از من دوري مي گزينند، از بين برود. فرشته او را مسح كرد، كچلي او برطرف شد و مويي زيبا به او داده شد. فرشته به او گفت: چه مالي را بيشتر دوست داري؟ شخص كچل گفت: گاو، پس گاو آبستنی در اختيارش گذاشته شد و فرشته گفت: خداوند براي تو، در آن بركت بيندازد.

سپس فرشته به نزد شخص كور آمد و گفت: چه چيزي را بيشتر از همه دوست داري؟ شخص كور گفت: مي خواهم كه خداوند بينايي ام را به من باز گرداند تا تمام مردم را ببينم. فرشته او را مسح كرد و خداوند بينايي اش را به او باز گرداند.

فرشته به او گفت: چه مالي را بيشتر از همه دوست داري؟ شخص كور گفت: گوسفند، پس گوسفند بارداری به او داده شد.

سرانجام از زاد و ولد شتر، گاو و گوسفند، هر كدام از اين سه نفر صاحب تعداد زيادي از آنها شدند به طوري كه شخص مبتلا به پيسی صاحب دره­اي از شتر، شخص كچل صاحب دره­اي از گاو و شخص كور صاحب دره اي از گوسفند شدند.

چندي بعد فرشته اي در شكل و هيأت شخص پيسی به نزد او آمده و گفت: من مردي بينوا و درويشم، مسافر و در راه مانده ام و توشه و مالي ندارم و جز به خدا و سپس كمك تو براي رسيدن به مقصدم اميدي ندارم. سوگند به خدايي كه اين رنگ و صورت زيبا و مال فراوان را به تو بخشيده است از تو مي خواهم كه شتري به من بدهي تا بوسيله­ي آن سفرم را تمام كرده و به مقصد برسم. پيس گفت: بدهي و خرج و مخارجم زياد است. فرشته گفت: مثل اينكه تو را مي شناسم. آيا تو همان شخص پيس فقيري نيستي كه مردم از تو بيزار بودند و اكنون خداوند به تو اين همه نعمت داده است؟ شخص پيس گفت: اين ثروت را از بزرگانم به ارث برده ام. فرشته گفت: اگر دروغ مي گويي خداوند تو را به حالت اولی ات باز گرداند.

پس فرشته در شكل و هيأت شخص كچلی به نزد كچل آمد. فرشته گفت: مردي بينوا، مسافر و در راه مانده ام و هيچ توشه و مالي ندارم. سوگند به خدايي كه اين مو و صورت زيبا و مال فراوان را به تو بخشيده است، از تو مي خواهم كه يكي از گاوهايت را به من بدهي تا بوسيله­ي آن سفرم را تمام كرده و به مقصد برسم. كچل گفت: بدهي و خرج و مخارجم زياد است. فرشته گفت: گويا تو را مي شناسم آيا تو همان شخص كچلي نيستي كه مردم تو را كثيف و آلوده مي دانستند و خداوند به تو مال فراوان بخشيد؟ شخص كچل گفت: من اين ثروت را از بزرگانم به ارث برده ام. فرشته گفت: اگر دروغ مي گويي خداوند تو را به حالت اولی ات باز گرداند.

سپس فرشته در شكل و هيأت شخصی نابینا به نزد كور آمد. و گفت: مردي بينوا، مسافر و در راه مانده ام و هيچ توشه و مالي ندارم. سوگند به خدايي كه چشمانت را به تو باز گرداند و اين ثروت را به تو بخشيد، از تو مي خواهم گوسفندي به من بدهي تا به سفرم ادامه داده و به مقصدم برسم. شخص كور گفت: من كور بودم خداوند بينايی ام را به من باز گرداند. هر آنچه مي خواهي بردار و هر آنچه مي خواهي بگذار. به خدا قسم هر قدر برداري با تو مخالفت نمي كنم، هر چه مي خواهي ببر. آن را در راه خداي - عز وجل - مي بخشم. فرشته گفت: مالت را نگهدار. همانا خداوند متعال شما را مورد امتحان و آزمايش خویش قرار داد، خداوند از تو راضي و خشنود است؛ اما بر آن دو رفيق و يار تو، خشم گرفته است.« [به روایت بخاری و مسلم]

اینچنین شخص کور در امتحان خویش کامیاب شد و پروردگار خویش را سپاس‏گزاری نمود و از آنچه خداوند بهره مندش گردانیده بود، در راهش دست به انفاق دراز نموده بود؛ لذا خداوند برایش برکت داد. در حالی که شخص پیس و کچل با بخل ورزی خویش، ناسپاسی پروردگار را نمودند؛ و خداوند متعال نعمت خویش را از ایشان بازداشت.

سرانجام سپاسگزاری

سپاس‏گزاری، انسان را به مقام دوستی و محبت رسانده و از عذاب دنیا و آخرت نجات می دهد؛ خداوند متعال می فرماید: {مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمً} [النساء: 147]. (خداوند چه نيازي به عذاب دادن شما دارد اگر شكرگزاري كنيد و ايمان بياوريد؟ پروردگار شكرگزار [طاعت و عبادت بندگان و] آگاه [از اعمال و نيّات همگان] است).

خداوند متعال هرگز انسان را مادامی که سپاس‏گزار نعمت های او تعالی بوده  و  به او ایمان داشته باشد؛ در معرض عذاب قرار نمی دهد. بلکه خداوند قدم به قدم او را همیاری می­کند. خداوند متعال سپاس‏گزاری را بر ایمان مقدم می دارد؛ زیرا انسان بدون سپاس‏گزاری موفق به ایمان داری نمی شود.

شکر و سپاسگزاری یکی از ویژگی های اخلاقی پیامبران الهی بود؛ خداوند متعال درباره­ی ابراهیم علیه السلام - می فرماید: {إِنَّ إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ حَنِيفًا وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ  شَاكِرًا لِأَنْعُمِهِ اجْتَبَاهُ وَهَدَاهُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ} [النحل: 120-121].

(ابراهيم [كه شما مشركان و شما يهوديان بدو مي نازيد] پيشوائي بود [جامع همه فضائل اخلاقي] و مطيع [فرمان الهي] و حقّگراي [بيزار از باطل و كناره گير از بديها] و او از زمره مشركان [چون شما] نبوده است. او سپاس‏گزار نعمتهاي خدا بود، [و به خاطر اين خصال حميده، خدا براي حمل رسالت] او را برگزيد و به راه راست [منتهي به بهشت جاويدان و نعمت سرمدي يزدان] رهنمودش گردانيد.

و پیرامون نوح می فرماید: {إِنَّهُ كَانَ عَبْدًا شَكُورًا} [الإسراء:3]. (نوح بنده بسيار سپاس‏گزاري بود [و شما نيز همچون گذشتگانتان او را قدوه خود كنيد و بدو تأسّي جوئيد]).

و درباره­d حضرت سلیمان علیه السلام می فرماید: {قَالَ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ} [النمل:40]. (گفت: اين از فضل و لطف پروردگار من است [اين همه قدرت و نعمت به من عطاء فرموده است] تا مرا بيازمايد كه آيا شكر [نعمت] او را بجا مي آورم يا ناسپاسي مي كنم. هر كس كه سپاس‏گزاري كند تنها به سود خويش سپاس‏گزاري مي كند، و هر كس كه ناسپاسي كند، پروردگار من بي نياز [از سپاس او و] صاحب كرم است [و سفره كريمانه انعام خود را از شكرگزار و ناشكر قطع نمي كند]).

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وسلم- به شکل فراوانی خداوند متعال را شکر گزاری می نمود، برای ما آموخته است که بعد از هر نمازی این ورد را تکرار نماییم: »اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَ شُكْرِكَ وَ حُسْنِ عِبَادَتِكَ«(خدايا مرا بر ذکر، شکر و نيکو عبادت کردنت ياري ده)[به روایت ابوداوود].

شخصی نزد ابوحازم آمده از سپاس‏گزاری نعمت چشمان، پرسان نمود. او گفت: اگر با چشمانت خیر و نیکویی دیدی آن را آشکار و بر خلاف آن اگر چیز بد و ناپسندی را دیدی، آن را بپوشان.

از شکر گوش‏ها سوال نمود، در جواب فرمودند: اگر با گوشهایت خیر و نیکویی شنیدی، آن را دریاب و اگر چیز بد و ناپسندی شنیدی، خودت را از آن باز بدار.

از شکر دستان پرسان نمود، ابوحازم در جوابش فرمود: آنچه متعلق به دستانت نیست، نگیر و هیچگاه از حقی که در دستان تو است، بازشان ندار.

شکر و بندگی، دو پدیده­ی وابسته به هم است؛ طوری که اگر یکی از میان برود، دیگری نیز از میان خواهد رفت.

با نگاه به حدیث پیامبر صلی الله علیه وسلم- می توانیم وابستگی شان را بهتر دریابیم؛ آنگاه که حضرت عایشه رضی الله عنها- از ایشان پیرامون جد و جهد زیاد شان در عبادت شب های طولانی- که به نماز و سجده برای خداوند متعال سپری می نمود؛- پرسیدند: آيا چنين کاري را انجام می دهی، در حالي که خداوندگناهان پيشين و پسين تو را بخشيده است؟ پيغمبر (صلي الله عليه و سلم) مي فرمود:

»أفلا أكون عبدا شكورا؟«  (اي عائشه، آيا بنده­اي سپاسگزاري نباشم؟) [به روایت بخاری]

کسی که قلبش با احساس بندگی به خداوند آبیاری شده باشد، قلبش با این نعمت های الهی خوش و شاداب می شود.

آری، در بندگی است که مهربانی ها، دوستی ها و رحمت های خداوند متعال آشکار می شود. قبولی دعا و امید بندگان به خداوند متعال، تجلی می یابد؛ اما مردمانی که شعور و احساس بندگی از قلب های شان رخت بسته است، دریغا که بتوانند آرامش نفس و اطمینان خاطر را درک کنند، ایشان اگر سپاس‏گزار نعمت های الهی هم که باشند، فقط به شکل تقلیدی و باکلماتی مرده و بی روح که پیوندی به قلب ندارد، سپاس‏گزار خواهند بود.

ایشان به بحران هویت دچار شده و خویشتنِ خویش را نشناخته و سرگشته و حیران، در دریای هوی و هوس خویش غرق اند. چه بسا، نعمت های سرازیر شده­ی الهی را در راهی به مصرف می رسانند که موجب خشم و غضب خداوند نسبت به ایشان می شود.

اما انسانی که خود را شناخته، و بندگی و بردگی خویش را نسبت به خداوند دریافته و دیده است که چگونه نعمت های الهی از آسمان بر او جاری است. با چشمان خویش مشاهده نموده است که چگونه خداوند زمین خشک را به زمین سبز و خرمی تبدیل نموده که چشمان انسان را شاداب نموده و می نوازد؛ پس این انسان حتما بندگی خویش را از روی محبت زیاد به خداوند و در روشنایی آیه­ی مبارکه به شکل آشکاری دریافته است. {لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ} [إبراهيم:7]. (اگر ]از نعمتهاي خدادادي، به وسيله ثبات بر ايمان و تلاش در عبادت] سپاس‏گزاري كرديد، هر آينه [نعمتهاي خود را] برايتان افزايش مي دهم، و اگر كافر [و ناسپاس] شديد [شما را به عذاب دردناكي گرفتار مي سازم و بدانيد كه] بي گمان عذاب من بسيار سخت است.)

نمایش تعداد بازديد
751

Bookmark and Share              Balatarin
 
 
 
 
لغو عضویت
عضویت
 
  آمریکا بازیگر بدی است که امروزه حتی کسانی که ندای سکولاریزم میدهند از آمریکا بخاطر همایت هرو گروه (دولت و مخالفین) اظهار نفرت دارند و تمایل به روسیه از طرف سیاستمداران افغانستان در حال افزایش است


  واکنش به توهین به علمای بزرگ خاص اهل سنت نیست .شیعیان واقعی نیز توهین به شخصیت فرهیخته ای مانند مولوی عبد الحمید اسماعیل زهی را بر نمیتابند .


  ای انسان های نفهم و کور دل آن زمانی که مسلمانان را در فلسطین قتل عام می کردند شما کدام گوری بودید ؟ حالا برا مردم سوریه دلسوزی می کنید ؟؟ ای وای بر همه شما اگر فقط کوچکترین جسارتی به حرم عمه ام زینب شود !!! ریاض و دوحه را به خاک و خون می کشیم !!!


  اگر در غرب غیرمسلمانهایی از سوی مسلمانان مورد ازار قرار میگیرند نباید انتظار بی تفاوتی در برابر اسلام از سوی انها داشته باشیم کافر مسلمان نما در کشور ما بیشتر از غرب است با دروغ و اهانت و حق کشی و... نفرت دارم از زندگی در میان چنین مسلمانهایی


  اسلام امریکایی یک اصطلاح مضحک و بی معنی است زیرا سلطه غرب بر خاورمیانه و جهان به بدلیل زور و تجاوز بلکه علم و پیشرفتهای معجزه اساست و تمام رفاه و سلامت بشر کنونی مدیون تلاش همین غربیهاست که چون مسلمان نیستند مستحق مرگ میدانیم کدام مسلمان به بشریت خدمتی کرده با اینکه قدمت تمدن مسلمانهاو امکانات انها کم نبود


 
 
 
2012 © Sunni-news.net .همۀ حقوق ویژه سنی نیوز است، استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد