آمار وارقام كشتار كولبران در ١٢ماه سال٩٥(٧٦كشته ،٦٤زخمي) بدعات و خرافات مربوط به نوروز ! مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل‌سنت زاهدان هم در حصر است! چرا در ایران روز جهانی زبان مادری جشن گرفته نمی شود؟ چه کسی روسها را از افغانستان اخراج کرد؟! گورخواب‌ها فراموش شده‌اند أعادت مجلة الأزهر نشر كتاب "الخطوط العريضة لدين الشيعة" افشاگری‌های دولت ترامپ علیه جمهوری اسلامی ايران بیش از دو هفته بلاتکلیفی شهناز اکملی و تداوم نگهداری وی در سلول انفرادی علی پژگل؛ شرحی بر شش سال سراسر شکنجه، تبعید و بدرفتاری تنبیه یک دانش آموز در ایران باعث فرورفتن مداد در سر او شد نگهداشتن ریش واجب و تراشیدن آن حرام میباشد! کشتار هزاران غیر نظامی سوری توسط رژیم بعثی اسد اسلام آمریکایی تلبیس وتدلیس دنباله روان مکتب سکولار بر جلو داران نهضت جهانی اسلام ساختمان پلاسكو ، سينما ركسِي ديگر گزیده ای از دسته گلهای مدعیان آزادی و حقوق بشر در ماه ژانویه 2017 معيارهاى اسلام معتدل در نظرگاه آمریکا تهدید خانواده یک زندانی اهل سنت زندان اوین گوشه ای از زندگی و شخصیت مولانا شهاب الدین خواف
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

مادرم!
اضافه شده در تاریخ: 5/10/2015 1:35:33 AM
Bookmark and Share              Balatarin

نوشتۀ: انجنیر محمد نذیر تنویر، هالند

 

موجودی که با خون و پوست اش مرا لمس می داشت؛

موجودی که با روح و روانش مرا احساس می کرد؛

موجودی که همچو چتری بر فرزندش سایه افگنده بود؛

سایه ای که از دعا هایش به بارگاه خالق هستی شکل یافته بود؛

خالقی که بعد از عبادت اش بر احسان وی دستور می داد.

مرا لمس می داشت، با خون و پوست اش و با روح و روانش!

بلی! لمس می داشتی!

زمانی که از قلعه های کوه "سپین غر" به پائین می افتیدم، تو در کابل از جای ات تکان می خوردی؛

زمانی که شاخه های انبوه درختان مرا در آغوش اش نجات می داد، تو در کابل نفس راحت می کشیدی؛

زمانی که در زندان شکنجه می شدم، تو شب را بیدار- روز می گردانیدی و صبح زود "سر و پای کنده" خود را از یک دَر به دَر دیگری می رساندی؛

زمانی که لباس های چرکین، زندانم را دریافت می کردی، تو آنرا بوی کرده آرام می گرفتی؛

زمانی که با مجاهدین از کناره های کابل گذر می کردم، تو با حس ششم ات خود را به جبهات می رساندی؛

زمانی که در غرب مسکن گزیدم، تو همه ی "دار و ندارت" را رها کرده و به سوی ام شتافتی.

حالا دیگر چتر ات را بسته یی!

می دانم!

اگر بسته یی، بازهم آنرا به خالق ات، که خالق من و همه ی هستی است سپرده یی!

این را از اشکان ات بر بالین بیماری ات دانستم.

دانستم که این چتر را به ذاتی سپرده یی که رحمت اش بیکران است و فریادرس و حامی بندگان است!

بلی مادرم!

با آنکه ترا خیلی جور دادم- دیگر من هم ترا با خون و پوست ام حس می دارم؛

حس می دارم، با خاطراتی که با تو پیوند خورده است؛

پیوندی که تا جان در تن است، ماندگار است زیرا حالا از طریق خالق مان، شکل یافته است؛

شکلی که، دعا های مغفرت را- از برای تو، به تصویر می کشاند.

بلی مادرم، عزیز دل ام! تو را لمس می دارم!

لمس می دارم در راز و نیازی خالق ام؛

قول می دهم تا زنده ام از برای مغفرت ات دعا کنم تا فرزندان ام بر من نیز چنان کنند؛

سعی می دارم تا فرزند نیک باشم تا روح ات آرام گیرد،

و این سعی را به توفیق الهی می سپارم که او ستوده و بی نهایت مهربان و بخشنده است.

بلی مادرم!

بی تو خیلی تنهایم و کمتر کسی، مرا درک کرده می تواند!

من نیز مسافری در حال انتظارم!

امید تا دعا گویی داشته باشم!

__________________

طرح گرافیک:

با دورنمای کوه های "سپین غر"؛

زندان پلچرخی؛

جبهات مجاهدین (حوزه خندق ولسوالی محمد آغه)؛

و رهایی بعد ازندان.

 

 

 

 

نمایش تعداد بازديد
1802

Bookmark and Share              Balatarin
 
 
 
 
 
 
2012 © Sunni-news.net .همۀ حقوق ویژه سنی نیوز است، استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد